Pırıl pırıl bir genç, Uğurcan Ağcaoğlu intihar etti dün. Uğurcan ilk değil. Uğurcan son da olmayacak. Mobbing sebepli intihar eden, akıl sağlığını kaybeden, tüm gelecek planlamasını değiştiren bir sürü insan var. Uğurcanlar ölür. Herkes “o da bir şey mi, biz neler yaşadık. Neyse ki biz ölmedik” hikayelerini paylaşır olayın sıcağıyla. Özne yine kendileri ve mücadele becerileri olur. Tek bir kez özne olma şansı yakaladığını düşünmüştür Uğurcan, bu kez yaşadıkları konuşulsun istemiştir. Onun yaşadıkları değil, başkalarının yaşayıp hayatta kaldıkları konuşulur. Hayatta kalamayan Uğurcan ölse de özne olamamıştır. Uğurcanlar dünyayı yok olmakla değiştirebileceğini sanırlar. Dünya değişmez.
“Seni hiç unutmayacağız Uğurcan”lar da yalandır. Unutulur. Gözlerinin önünde ölümüne ses etmeyenler cenazesine en afili çiçeği gönderir. En çok onlar ağlar. Sonra çiçek solar, gözyaşı kurur. Uğurcanların izi kalmaz. Adına mobbing denmeyen fiiler işlenmeye devam eder. Senin de sıran gelecek, sen de sıran gelince bunları yapabileceksin müjdesi verilir ezilene. Tam da öyle olur aslında. Sırası gelen gördüğünü katlar. Katlamayacak, yaşadığını yaşatmayacak kadar hassas kalpliler sistemde elenmiştir zaten. Zorbalık bir gelenek olmuştur. Uğurcanlara üzülmek yetmez, zorbadan zorbaya geçen bu kültürü de konuşmamız gerek.
Bu blog yazısını sadece içimi dökmek için yazıyorum. Uzatmaya da pek niyetim yok. TDK mobbing’i tanımlarken ekonomik davranmış ve “bezdiri” demiş. Bezdirinin karşısında da şu yazıyor: İş yerlerinde, okullarda vb. topluluklar içinde belirli bir kişiyi hedef alıp, çalışmalarını sistemli bir biçimde engelleyip huzursuz olmasına yol açarak yıldırma, dışlama, gözden düşürme.
Mobbingin sınırlarını çizmek çok kolay gibi görünüyor ama aslında değil. Çünkü mobbing olduğunu düşündüğünüz her eylemin “amaan o da bir şey mi, bana da bunu yaptılar” diyeni çıkıyor. Asla öyle şeyler yaşanmıyor. Hassas kalplilerin zaten profesyonel işler yapmaması, sistemde elenmesi gerekiyor. Her şeye bir argüman üretiliyor ve o argümanların tamamı zorbayı ve zorbalığı besliyor.
Bu dünya hakikaten hassas kalpliler için bir cehennem. Uğurcan öldü. Bir diğeri iş değiştirmeye karar verdi. Bir başkası ayrılma planlarını öne çekti bugün. Uzun uzun mobbing anlatacak halim yok. Herkes neyin ne olduğunu biliyor. Siz siz olun, arkadan gelene zorbalık yapmak için sırasını bekleyenlerden olmayın.
Güzel harika